Herhangi bir kurumda yönetici olarak çalışan bir elemanın başarılı olması ile kurum gelişir. İşi de devam eder. Aksi halde işveren veya kurum yetkilileri yönetici değiştirme mecburiyetinde kalır. Böyle bir duruma düşülmemesi için her idarecinin bilmesi ve yapması gereken bazı kurallar olmalıdır. En önemli bazı hususlar şöyle sıralayabiliriz. 1. Herkesin özelliği ayrıdır. Her eleman için kimlik kartı tutulmalı, özgeçmişi, tecrübesi, kabiliyeti, sağlık durumu v.s. tespit edilmeli ve bunlar önünde bulundurularak elemanlara iş verilmeli, takip edilmeli. 2. Her eleman, amirinden anlayış bekler. İşi zor, maaşı az da olsa, amirini anlayışlı bilen eleman çalışır. Elemanların çoğu kendini kaliteli bilir. Herkesin de böyle bilmesini ister. “Kadrimi bilmiyorlar” diye şikayetçi olur. Herkes iltifattan hoşlanır. Amir aşırı gitmemek şartı ile fırsat düştükçe elemanlarına takdir edici söz söylemelidir “Vazifesini yapmış, teşekküre ne gerek var” dememeli, ona takdir edilen eleman olduğunu hissettirmelidir. 3. Elemanların iyi tanınmasıyla problemlerini çözmek kolaylaşır. Teşhis isabetli olursa, tedavi zor olmaz. Amir, personelinin hepsine kendini sevdirmeye ve hepsini sevmeye çalışmalıdır. Her elemana karşı samimi bir ilgi göstermelidir. Peygamber efendimiz, sahabelere o kadar ilgi gösterirdi ki, her sahabi. “Resulullah beni herkesten daha çok seviyor” diye düşünürdü. 4. Amir adil ve dürüst olmalıdır. Adil olmak elemanları memnun eder Kuralları herkese uygulamalı, ayrım yapmamalıdır. 5. Verdiği sözü muhakkak yerine getirmeye çalışmalıdır. Yapılması zor vaatlerde bulunmamalıdır. 6. Maliyetinden gelen teklifleri beğenmese bile takdirle karşılamaya çalışmalıdır. Fikirlerine değer verilen eleman, teşvik edilmiş, çalışma azmi kamçılanmış olur, yeni fikirler üretmeye çalışır. Üretken olur. 7. İdareci yaptığı hatayı kabul etmeli. Suçu başkasına yüklemeye çalışmamalı, elemanların güvenini sarsmamalıdır. Hatayı itiraf etmek itibar kaybettirmez, aksine insanın itibarını yükseltir. 8. Elemanların iyi yetişmeleri için, öncelikle idarecinin iyi yetişmiş olması gerekir. İş yerinin prensiplerini iyi bilmeli ve uymalıdır. İdareci prensiplere kendisi uymazsa, başkalarının uymalarını bekleyemez. 9. Alışkanlıklar kolay terk edilemez. Bir eleman, kendisine verilen bir işin gerekçesini anlamadıkça veya faydalı olacağına inanmadıkça, ciddi uğraşmaz. Genellikle yeniliklere karşı direnme gösterilir. Bu bakımdan yapılacak, yenilikleri anlatmak gerekir. Hiç bilgi verilmez veya eksik bilgi verilirse yanlış sonuç çıkarılmasına ve problemlerin oluşmasına yol açılır. İşin önemi açıklanmazsa, eleman kendisine önem verilmediği hissine kapılı ve bu his, verimliliğin düşmesine yol açar. Dedikodu elemanın moralini bozar. Dedikodulara fırsat verilmeden yapılacak işler hakkında kesin bilgiler elemanlara zamanında ulaştırılmalı, önceden haberdar edilmelidir. 10. Hiçbir eleman, başkasıyla kıyaslanmaktan hoşlanmaz. Başkasının işine göre değil, belli standartlara göre kıyas yapılmalıdır. Tenkit, yapıcı olmalıdır. Elemanın bir hatası düzelttikten sonra, artık o iş kapanmalıdır. Gündeme getirilmemeli, yıkıcı tenkit, iş verimini azaltır. 11. Herkesin şikayete karşı bir meyli olur. Şikayetleri anlayışlı karşılanmalıdır. Şikayeti olan elemanla özel olarak konuşmalı ve ilgi ile sözünü kesmeden dinlenmelidir. Şikayeti dinlenilmeyen eleman, amirinin adaletsiz olduğuna hükmeder. Birçok kişiden bilgi almadan ve iki tarafı dinlemeden karar vermemelidir. Şikayetleri, bir problem halini almadan işin başında önlenmeye çalışmalıdır. Elemanın kırgın olup olmadığına bakmalıdır. Onun bu haline de bakarak şikayetlerini sonuçlandırmaya çalışmalıdır. Şikayet halledilmemişse, araştırma yapabilmek için süre istemeli ve sonuçtan şikayetçilere de kısa da olsa bilgi vermelidir. 12. Elemanla münakaşaya girilmemelidir. Eleman üzülerek ayrılırsa, homurdanarak çekip gider. İlgi ile dinlenirse, o da amiri dinlemeye mecbur kalır. Amir, ses tonu ve davranış yönünden sakin olmalı, anlayışlı olmaya çalışmalıdır. 13. bir elemana aşina olduğu işler hakkında sorular sormak, ona amirin yanında önemli bir kişi olduğu hissi verir. Sorular sormak yoluyla eleman yumuşatılabilir. 14. Eleman, genellikle amiri örnek alır. Amir işine geç gelir veya verdiği sözde durmazsa, aynı tutum elemanda da görülebilir. Amiri iyi örnek almalıdır. Elemana güvenildiği ve vazifesini yapacağından emin olunduğu söylenir veya hissettirilirse o elemanın işine iyi sarılır. Zaten idarecilik, elemanların emek ve işine yön verme işidir. Elemanlara karşı, samimi ve dürüst davranmalı, şahsiyetlerine değer vermeli, kabiliyet, bilgi ve tecrübesinden tam olarak istifade etmeye çalışmalıdır. 15. İdarecinin gayesi çalıştığı müessesenin hedefini gerçekleştirecek bir atmosfer hazırlamak olmalıdır. Bir idareci, elemanları etkileyerek motive edebilmeli, işlere yön verebilmeli, bir işin daha iyi yapılmasını sağlayacak tekliflere daima açık olmalı, eski metotlardan daha tesirli olabilecek yeni yollar aramalıdır. 16. İdarecinin düşünebilen insan olmalıdır. Sabit fikirli olmamalı ve düşündüklerini rahat ifade edebilmelidir. 17. Elemanlarını gerektiği gibi yönetmek için kendi alanında yeterli seviyede teknik bilgiye sahip olmalıdır.18. Dinamik olmalı, pasif olmamalıdır. Yeniliklere uyabilmeli, yeniliklerin tatbikini ve iyi sonuçlar almasını takip etmelidir. 19. İşleri çekip çevirebilme, organizasyon kabiliyeti olmalıdır.20. İnsanları sevebilmelidir. Sevgi olmadan bir işi yapmak zordur. Elemanlar arasında sevgi varsa başarı olur. 21. Seziş ve anlayış kabiliyeti olmalı, elemanların gerçek ihtiyaçlarını görebilmeli ve ihtiyaçlara cevap verebilecek bir kişiliğe sahip olmalıdır.22. Önce kendini tanımalıdır. Kişi kendisini olduğu gibi kabullenebilirse, birçok problemi çözer. Kendisini olduğu gibi kabullenmiş kimsenin, başkalarından beklediği takdir ve onlar tarafından kabul edilme hususunda özlemi de önemli ölçüde azalır. Kendisini olduğu gibi kabul edememiş bir kimse, hep takdir kazanabilme çabası içinde olur. 23. Hoşgörülü olmalıdır. “Dövene elsiz, sövene dilsiz gerek” cümlesini aklından çıkarmamalıdır.24. Olaylara objektif bakabilmeli, ikna kabiliyeti olmalı, karar verirken hislerine mağlup olmamalı, aklı hakim kılmalı, adilane karar vermeli, kişilere farklı muamele etmemelidir. Verdiği karar açık ve kolaylıkla anlaşılır olmalıdır. 25. çalıştığı müesseseye bağlı olmalıdır. İş yerini sadece gelir sağlayan bir kaynak olarak görmemeli, kalben de bağlı olmalıdır. Müessesenin menfaatini kendi şahsi menfaatinden önce düşünmelidir.26. Tenkid etmemeli, kızmamalı, sabırlı, soğukkanlı ve cesur olmalıdır. Davranışlarında ciddi ve mert olmalıdır. Kendisini üstün görmemeli, kibirden çok uzak olmalıdır. Kısa ve net konuşmalı, işi sürüncemeye bırakmamalıdır.27. İşine hakim olmalı, kar ve zararın nereden geldiğini bilmelidir.28. Kendisine düşünecek zaman ayırmalıdır.29. Verdiği işin neticesini istemeli ve almalıdır.30. Özür dileyenin özrünü makul ise kabul etmelidir.31. Kendisini dili ve hali ile sevdirmesini bilmelidir. Güler yüzlü ve tatlı dilli olmalıdır.32. Hıyanete meydan vermemeli, haini affetmemelidir.33. Elemanlara su-i zan etmemeli, hüsn-ü zan etmeli ve geniş ihtimallerle düşünebilmelidir.34. Eleman saygısını korkusundan değil, sevgisinden dolayı göstermelidir. Odasına kapı çalışmandan girilebilmeli, yanına gelmekten çekinilmemelidir.
|